एउटा बालक घरको आँगनमा एक्लै उभिरहेको थियो । उसले बेसबल क्याप लगाएको थियो । उसको हातमा बेसबल थियो । उसले गर्वले भन्यो, ‘म दुनियाँको सबैभन्दा महान् बेसबल खेलाडी हुँ ।’

फेरि उसले हावामा बल फाल्यो, ब्याट घुमायो तर उसले बल फर्काउन सकेन । उसले अप्ठ्यारो नमानी पुनः बल फाल्यो र बोल्यो म संसारको सबैभन्दा महान् खेलाडी हुँ । उसले फेरी बल हान्ने प्रयास गर्यो तर फेरी पनि चुक्यो । उसले एक क्षण आफ्नो बल र ब्याटलाई ध्यानपूर्वक हेर्यो । फेरि उसले एक पटक हावामा फ्याँक्यो र भन्यो, ‘म दुनियाँको सबैभन्दा महान् बेसबल खेलाडी हुँ।’ उसले ब्याट कसेर घुमायो तर यसपटक पनि उसले हान्न सकेन ।

’वाह!’ उसले भन्यो, ‘म कति शानदार खेलाडी हुँ। हर असफलतालाई पनि सकारात्मक विचारले हेरिनुपर्दछ।’
स्रोतः प्रेरक संसार