मैले देश चिनाउनु छ यदि भने, नेपाल चिन्न म जाऊँ!
नेपालीहरु चिन्नु पर्छ त भने, पाखा र भित्ता म धाऊँ !!

चन्दनको शुभ मगमगि फूलसरि वास्ना चलोस् भूमिको!
अनि सार्थक बन्दछ जीवन यो नत्र मट्टि हुने हो!!

कर्णाली तिरमा छ भन्छ जनले नेपाल मेरो घर!
नेपाली जनको छ सुख दु:खको कुना अति सुन्दर

पीडा भोगि बसेर धरधरि रुने अबोध बस्ने घर!
औषधि न त गाडी पुग्दछ हरे कुना र छ कन्दरा !!

अक्करका भिरमा बसेर छ सँधै ढिडो र रुटो लिने!
उस्को छाती भरि कति छत पिडा मुटु छ है हाँसने!

अन्न छैन कतै र बृद्दा र बनिता बालकहरु रुँदछन!
जाडो गर्मि भरि नाबालकहरु र भोक अनि नाड्गा छन् !!

युवा जनहरु कामले हर बखत चिन्तित र पिडित सँधै!!
तिनका ज्ञानसहित सम्मान गर्ने ठुला बडा नै को छन्!!

देशको रुप यदि फेर्नु पर्छ त भने मनको स्वरुप फेर्नु है!
नेपालीको जीवन उठाऊ पहिले सुखले बाँचुन है सबै!!

देशको उन्नति गर्नपर्छ अव भनि कर्मठ बनेर म आऊँ!
नेपाली मन स्वस्थ्य पार्नु छ भने तुलसी र पानी म खाऊँ!!

छातीमा यदि देश कोर्नुछ भने जनताको पिडा पढौँ!
मेरो नाम नेपाली राख्नु छ भने हिमाल ,पाहाडमा म जाऊँ !!

पुर्खाको यो थलो छ गौरव कति मुक्तिको यो क्षेत्र हो !
सारा देव र देबीको कृडा भूमि नेपाल भु को स्वर्ग हो !

देश हेर्न यो जगत पनि आइ रहनु भनेर निम्तो म दिऊँ !
हिमाल,पाहाड ,तराई सातै प्रदेश घरल नेपाल हो चिनाऊँ!!