मुक्तक–१
घरी दीन आउँछ घरी रात आउँछ, मलाई रुवाउन आउँछ ।
धौधौ बुनेको त्यही सानो सपना तुहाउन आउँछ।।

त्यो खुशी नाचिरहेछ नजिकै मलाई बैँस देखाएर ।
भाग्यमै छैन र त पो आँसुको दहमा नुहाउन आउँछ।। 

मुक्तक–२
थाहा छ म सोझो हुँदा तिमी जाल बनी आयौ ।
सहारा दिएँ र त तिमी काल बनी आयौ ।।

गलपासो रेटिँदा मेरो घाँटीमा पीडैपीडाको ।
बर्बादीको नाटक गर्न तिमी कंगाल बनेर आयौ ।।

मुक्तक–३
सबै मुग्लान पस्नै पर्ने, यो कस्तो देश बनायौ ।
चोर, साधु मिलि खाने यो कस्तो मेस बनायौ ।।

दिनदहाडै तस्करले देश लुट्छन् नेताले जनता लुट्छन् ।
बदनामको आवरणको यो कस्तो अवशेष बनायौ ।। 

मुक्तक–४
अँधेरीमा पर्खेर तिमीलाई यो तन गलेको छ ।
दियौ र त झुठो आस यो मन जलेको छ ।।

के भुल थियो र मेरो घरी सुल बनी घोचिरहन्छेउ ।
सुकाइ सारा बर्बाद बनायौ भएको बन जलेको छ।।

मुक्तक– ५

बिसाउने चौतारी नहुँदा ओरालिँदै झरेँ।
नेपाल फर्कन पाइनँ आमा इजरायलमै मरेँ।।
पल पल मन जल्छ सपनीमा सकियो केही रहेन ।
बिर्सन सकिन तिमीलाई आमा आँसुमै रुँदै मरेँ।।

चित्र थापा
भगवतीमाइ गाउँपालिका–७, दैलेख