जनकपुरधाम- गणेशमान चारनाथ नगरपालिका–४, गौरीपुरका देवकिशुन कामती छोरीको बिहे खर्चका लागि पैसा खोज्न थाले । छोरी बिहेको टुङ्गो लागिसकेको थियो । देवकिशुनसँग पैसा थिएन तर जसरी पनि जुटाउनु नै थियो ।

उनी ऋण खोज्दै गणेशमान चारनाथका साहु सतीश यादव, सत्तोषरका नन्दकिशोर यादव र शहीदनगर नगरपालिका–२, चोरा कोयलपुरकी समुन्द्री देवीकहाँ पुगे । यी कुनै पनि साहुले सहजै ऋण दिन मानेन् । धितोका जग्गा पास गरिदिएमात्रै ऋण दिने साहुले अडान लिए । देवकिशुनले सात कठ्ठा घडेरी तीनै जना साहुको नाममा पास गरदिएर २१ लाख रुपैयाँ ऋण लिए, २०७३ साल भदौमा ।

उनले तीनै जना साहुसँग सात–सात लाख रुपैयाँको दरले ऋण लिएर श्रीमती विद्या कामतीको नाममा रहेको तेजनगरको कित्ता नम्बर ६ (क) ४६४ को सात कठ्ठा घडेरी पास गरिदिए । छोरीको बिहेमा १८ लाख रुपैयाँ खर्च भयो ।

देवकिशुनले बाँकी पैसाले घर बनाउन सुरु गरे तर त्यति पैसाले पुग्ने कुरा थिएन । उनले फेरि सोही वर्ष असोज ६ गते समुन्द्री र सतीशबाटै साढे सात लाखको दरले थप १५ लाख रुपैयाँ ऋण लिए । उनको घर पूरा भयो ।

घर बनाउन १५ लाख रुपैयाँ ऋण लिँदा तेजनगरका ६ (क) १२ नम्बर कित्ताको का १५ कट्ठा १० धुर र कित्ता नम्बर ८२४ को ३ कठ्ठा १५ धुर खेत साहु समुन्द्री र सतीशको नाममा रजिस्ट्री पास गरिदिए । ऋण लिएको एक वर्ष पछि दश कठ्ठा खेत बेचेर साहुलाई १७ लाख दिए अनि खेत फिर्ता गर्न आग्रह गरे । साहुले पैसा लिएर अनि चार दिनपछि फिर्ता गरिदिने आश्वासन दिए ।

आश्वासन अनुसार साहुले जग्गा फिर्ता गरेनन् । दुवै कित्ताको १९ कठ्ठा ५ धुर जग्गा साहुद्वयले बेचिसकेका रहेछन् । यसरी जग्गा गुमेपछि देवकिशुन न्यायको लागि भौँतारिन थालेका छन् ।

‘मैले ऋण लिएको रकम बुझेर पनि साहुले जग्गा फिर्ता गर्न मानेनन् । फिर्ता गरिदिने भनेर पटक पटक ढाँटे,’ उनले भने, ‘करिब एक महिना अघि जग्गा विक्री गरेको रहेछ ।’ ऋण तिरे पनि जग्गा गुमेपछि देवकिशुन चिन्ताले भोक न पानी भएका छन् ।

पीडित देवकिशुनले जिल्ला प्रशासन कार्यालय र जिल्ला प्रहरी कार्यालयमा उजुरी दिएका छन् तर उनी न्याय पाउने अवस्था छैनन् । साहुसँग ३६ प्रतिशत ब्याज दरको तमसुक छ । बनाएका छन् ।

सतीश, नन्दकिशोर र समुन्द्री गाउँघरका चर्का ब्याजी साहु हुन् । उनीहरू धितोका नाममा जग्गा रजिस्ट्री पास गराएर कपाली तमसुक गरेपछि मात्र ऋण दिन्छन् । तिनै जना साहु यसरी चर्को ब्याजमा ऋण दिने बिजनेश पार्टनर हुन् । उनीहरूविरुद्ध जिल्ला प्रहरी कार्यालयमा अरू उजुरी पनि रहेको स्रोतको भनाइ छ ।

उनीहरूलाई प्रहरी प्रशासनले नै संरक्षणमा राखेको पीडितहरूको आरोप छ ।