काठमाडौं – एक भयानक घटनामा, जसले फेरि एकपटक विश्वको ध्यान अवैध आप्रवासनको बढ्दो संकटतर्फ खिच्यो, लिबियाको तटमा गत महिना ६५ युरोपतर्फ जाँदै गरेका आप्रवासीहरूलाई ओगटेर गएको एक जहाज डुब्यो, जसमा १६ पाकिस्तानी नागरिकको मृत्यू भयो।

यो हृदयविदारक घटना पाकिस्तानबाट युरोपतर्फको अवैध आप्रवासनको बढ्दो प्रवृत्तिलाई उजागर गर्दछ, जुन अघिल्लो वर्षहरूमा मानव तस्करी र असुरक्षित आप्रवासनलाई रोक्ने प्रयासहरूका बाबजुद बढ्दै गएको छ।

पाकिस्तान अब युरोपमा सबैभन्दा धेरै अवैध आप्रवासी पठाउने देशहरूको बीचमा पाँचौं स्थानमा पुगेको छ, जसले प्रत्येक वर्ष हजारौँ पाकिस्तानी नागरिकहरूलाई राम्रो भविष्यको खोजीमा आफ्नो जीवन जोखिममा राख्न बाध्य बनाएको छ।

यस घातक घटनाले मानव तस्करीका सञ्जालहरूमा थप प्रभावकारी प्रतिक्रिया, पाकिस्तानमा आर्थिक अवसरहरूको सुधार र यस बढ्दो संकटलाई सम्बोधन गर्नका लागि अन्तर्राष्ट्रिय सहकार्यको आवश्यकता सम्बन्धी आह्वानलाई फेरि बल पुर्याएको छ।

फेब्रुअरी १८ मा, ६५ जना आप्रवासीहरूलाई बोकेको एक काठको जहाज लिबियाको तटको नजिक भूमध्य सागरमा डुब्यो। यात्रुहरूको बीचमा १६ पाकिस्तानी नागरिक थिए, जसले युरोपमा राम्रो आर्थिक अवसर र उज्जवल भविष्यको खोजीमा यो खतरनाक यात्रा सुरु गरेका थिए।

स्थानीय रिपोर्ट अनुसार, लिबियाको जुवारा बन्दरगाहबाट यो जहाज प्रस्थान गरेको थियो, जुन अवैध आप्रवासीहरूलाई युरोपमा प्रवेश गर्नको लागि एक प्रख्यात प्रस्थान स्थल हो।

तर, केही घण्टामै जहाजमाथि प्रचण्ड लहरहरूले हमला गरेपछि यो डुब्यो। ६५ यात्रु मध्ये कम्तीमा ४६ जनाले ज्यान गुमाए, जसमा १६ पाकिस्तानी नागरिक थिए।

जीवित बचेका व्यक्तिहरूले भनेका छन् कि मरेका पाकिस्तानी नागरिकहरू प्रायः पंजाब, गुज़्रानवाला, र सियालकोट क्षेत्रका थिए, जुन क्षेत्रहरू अवैध आप्रवासनको ठूलो प्रवृत्तिका लागि प्रख्यात छन्।

यो भयानक घटना कुनै एकल घटना मात्र होइन। यसले पाकिस्तानबाट युरोपतर्फको अवैध आप्रवासनको ठूलो र जटिल समस्यालाई उजागर गर्दछ, जुन बेरोजगारी, गरिबी, अवसरको कमी, र युरोपमा उज्जवल जीवनको भ्रान्त धारणा द्वारा प्रेरित छ।

२०२५ को नवीनतम यूरोपीय सीमा र तट रक्षक एजेन्सी ९फ्रन्टेक्स० रिपोर्ट अनुसार, पाकिस्तान अब युरोपमा सबैभन्दा धेरै अवैध आप्रवासी पठाउने देशहरूको बीचमा पाँचौं स्थानमा छ।

यो चासोको वृद्धि नेपाल र दक्षिण एशियाका अन्य राष्ट्रहरूको लागि एक प्रमुख चिन्ता बनिरहेको छ, र यसले पाकिस्तानको सामाजिक, राजनीतिक, र सांस्कृतिक अवस्थाको गहिरो विश्लेषणको आवश्यकता जनाउँछ।