दक्षिणी छिमेकी भारतका प्रधानमन्त्री नरेन्द्र मोदी सन् २००१ को अक्टोबरमा पहिलो पटक सरकार प्रमुखको रुपमा नेतृत्वमा आए, त्यही वर्ष गुजरातको विधायक बने । त्यसपछि, ३ कार्यकाल मुख्यमन्त्री रहे । सन् २०१४ मा उत्तरप्रदेशको धार्मिक शहर वाराणसीबाट चुनाव जितेर पहिलो प्रयासमै उनी भारतको प्रधानमन्त्री बने । यसरी सन् २००१ देखि २०२६ सम्मको २५ वर्षको राजनीतिक जीवनमा उनी कहिल्यै फस्टम्यान बाहेक दोश्रो भएनन् । सुरुमा मुख्यमन्त्रीको पदबाट सरकार प्रमुखको नेतृत्वको जिम्मेवारी सम्हालेका उनी सोझै प्रधानमन्त्रीको जिम्मेवारी सम्हाल्न पुगे । यसरी १३ वर्ष मुख्यमन्त्री र १२ वर्ष अटुट रुपमा प्रधानमन्त्रीको पदको जिम्मेवारी कुशलता र सफलतापूर्वक सम्हालेका मोदीको लोकप्रियतामा कहिल्यै कमी आएन ।

सरकार प्रमुखको नेतृत्वमा उनले २५ वर्षको यात्रा पुरा गरेका छन् । प्रधानमन्त्रीको रुपमा उनको कार्यकाल अझ साढे दुई वर्ष बढी समय बाँकी छ, र त्यसलाई पनि उनले कुशलतापूर्वक पुरा गर्ने नै छन् । सय करोड हाराहारीमा मतदाता रहेको भारत जस्तो विश्वको सबैभन्दा ठूलो लोकतान्त्रिक देशको प्रधानमन्त्रीका रुपमा तेश्रो कार्यकालको जिम्मेवारी सम्हालेका उनले सबैभन्दा बढी समयसम्म भारतको प्रधानमन्त्री पदमा रहने कीर्तिमान बनाएका छन् । २५ वर्षको सरकार प्रमुखको नेतृत्वदायी यात्रा पुरा गरेकोमा उनलाई चारैतिरबाट बधाई एवं शुभकामना सन्देश पनि प्राप्त भइरहेका छन् । नेपालका प्रधानमन्त्री बालेन्द्र साहले पनि उनलाई बधाई दिएका छन् ।

परम्परागत शैलीको राजनीतिक र शासन शैलीभन्दा पनि बढी उनले ‘राष्ट्र प्रथम र नागरिक प्रथम’ को सिद्धान्तलाई बढी महत्व दिए । कुटनीतिमा पनि उनले ‘छिमेकी पहिलो’ को नारा कार्यान्वयनमा ल्याए । मोदीको २५ वर्षे असाधारण राजनीतिक यात्राको समीक्षा गर्दा गुजरातमा तीनवटा भारी जनादेश र लगातार तीनवटा लोकसभा चुनावमा जनताले व्यक्त गरेको  समर्थन अथवा व्यक्त मतादेशले त्यहाँका जनताको मोदीप्रतिको स्थायी विश्वासलाई प्रतिबिम्बित गर्दछ । देहायका दशवटा प्रमुख विशेषताले गुजरातको मुख्यमन्त्री हुँदाताका उनको नेतृत्वभारतको नेतृत्व जोड्ने सूत्र बनेको विश्वास गर्न सकिन्छ ।

पहिलो, गुजरातदेखि भारतसम्म विकासको बढ्दो दृष्टिकोण– यस प्रस्तावले कसरी प्रधानमन्त्री मोदीले गुजरातका सफल पहलहरूलाई राष्ट्रिय स्तरमा पुर्‍याए ? त्यस कुरालाई उजागर गर्दछ । उनले व्यक्तिगत रुपमा नागरिकहरूको गुनासोलाई सुनेका थिए । यही अभियानका कारण भारतले २०१० मा संयुक्त राष्ट्र सार्वजनिक सेवा पुरस्कार प्राप्त गर्‍याे । यसले प्रगतिमा थप सहायक बन्ने काम गर्‍याे । जसले रोकिएका परियोजनाहरूको समीक्षा, अवरोधहरू समाधान र पुरा गर्न तीव्रता दिन सरकारहरूलाई एकसाथ ल्यायो । ज्योतिग्रामको छुटै कृषि बिजुली फिडरहरूमा पनि त्यस्तै राष्ट्रिय दृष्टिकोण बन्यो, जसले गुजरातको अनुभवलाई भारतमा विस्तार गर्‍याे ।

दोश्रो, गरिबहरूप्रति करुणा- प्रधानमन्त्री मोदीको गरिबीप्रतिको संवेदनशीलता, आफ्नी आमाले आफ्नो यात्राको क्रममा दैनिक कठिनाइहरूसँग सङ्घर्ष गरेको र अभावको सामना गरेको देखेर बढेको थियो । यो संकल्पले यी अनुभवहरूलाई घर, पानी, बैकिङ्ग र स्वास्थ्य सेवा प्रदान गर्ने कार्यक्रमहरूसँग जोड्छ । लगभग ६० करोड जनधन खाताहरू, ४ करोड बढी घरहरू र २५ करोड मानिसहरू गरिबीबाट बाहिर निस्किएका छन् । जसले व्यक्तिगत समझदारी कसरी सार्वजनिक कार्यमा परिणत भयो, जसले परिवारलाई मर्यादा ल्यायो भन्ने देखाउँछ ।

तेश्रो, सशक्तिकरणले समाजभरि ढोका खोल्छ– जनतालाई आफ्नो भविष्य बनाउन मद्दत गर्ने प्रधानमन्त्री मोदीको दृढ संकल्पमार्फत अगाडि बढेको छ । लगभग ३.५ करोड महिला लखपति दिदी बने, जबकी नारी शक्ति वन्दन अधिनियमले महिला आरक्षणको व्यवस्था गर्‍याे । स्टार्टअप, सीप र शिक्षा सुधारले युवा अवसरहरू विस्तार गर्‍याे । पिएम–किसान स्थानान्तरण ४ लाख करोड रुपैयाँ नाघेको छ । पिएम–जेएएनएमले विशेष गरी कमजोर आदिवासी समुदाय केन्द्रित सहयोग ल्यायो, जसले ऐतिहासिक रुपमा पछाडि परेकाहरूलाई विकास प्रदान गर्‍याे ।

चौथो, ‘सुधारका लागि अटल प्रतिबद्धता’– यो प्रस्तावले राजनीतिक जोखिमका बाबजुद पनि सुधारलाई अगाडि बढाउने प्रधानमन्त्री मोदीको तत्परतालाई विशेष जोड दिन्छ । जिएसटी, कल्याणकारी वितरण सुधार र औपनिवेशिक कानूनहरूको प्रतिस्थापनले लामो समयदेखि रहेका चुनौतीहरूलाई सम्बोधन गर्ने उनको दृढ संकल्पलाई प्रदर्शन गर्छ । सरसफाइ डिजिटल भुक्तानी र स्थानीय उत्पादनहरूमा उनको अपिलले नागरिकहरूलाई परिवर्तनतिर आकर्षित गर्‍याे । सुधार, उनको नेतृत्वको दिगो प्रतिबद्धताको रुपमा देखा पर्दछ, जुन विश्वास, जनसहभागिता र राष्ट्रिय उद्देश्यले बलियो हुन्छ ।

पाँचौँ, आत्मनिर्भर भारतको जग निर्माण गर्दै– प्रधानमन्त्री मोदीको नेतृत्वमा, सार्वजनिक पूँजीगत खर्च २ लाख करोडबाट बढेर १२ लाख करोडमाथि पुगेको छ । राजमार्ग विस्तार र रेलवे विद्युतीकरण पनि भएको छ । इलेक्ट्रोनिक्स उत्पादन लगभग २ लाख करोडबाट बढेर १३ लाख करोड बढी पुगेको छ । रक्षा उत्पादन लगभग निर्माणले भारतको आवश्यकताहरू पुरा गर्ने क्षमतालाई बलियो बनाउने उनको दृढ संकल्पलाई थप प्रतिबिम्बित गर्दछ ।

छैटौँ, राष्ट्रिय महत्वाकांक्षाको विस्तार– प्रधानमन्त्री मोदीको प्रविधिमा विश्वास, दैनिक सेवा र वैज्ञानिक सीमाहरूमा फैलिएका उपलब्धिहरू मार्फत देखापर्छ  जनधन आधार र मोबाईल कनेक्टीभिटीले कल्याणकारी वितरणमा सुधार ल्यायो, जबकी युपीआईले भुक्तानीलाई रुपान्तरण गर्‍याे । भारतले आफ्नो कोभिड खोपहरू विकास गर्न र चन्द्रमाको दक्षिण ध्रुव नजिक चन्द्रयान–३ अवतरण गर्नुले प्रधानमन्त्री मोदीको वैज्ञानिक रुपमा सक्षम, आत्मनिर्भर भारतको दृष्टिकोणलाई प्रदर्शन गर्‍याे । कृत्रिम बुद्धिमता, क्वाण्टम प्रविधि र जैविक प्रविधिमा निजी अन्तरिक्ष सहभागिता र कामले संकल्पमा मनाइने दृष्टिकोणलाई अगाडि बढाउँछ ।

सातौँ, अशान्त समयमा दृढ नेतृत्व– यो प्रस्तावले विश्वव्यापी उथलपुथलको समयमा देशलाई दिशा दिने प्रधानमन्त्री मोदीको क्षमतालाई उजागर पार्छ । कोभिडको समयमा उनले देशलाई एकताबद्ध पारे, घरेलु खोप विकासलाई समर्थन गरेर द्रुत खोपलाई सक्षम बनाए । पश्चिमी एशियाली संकटको समयमा, निर्णय र ऊर्जा सुरक्षा उपायहरूको भारतलाई अवरोधको सामना गर्न मद्दत गर्‍याे । उनको नेतृत्वले वर्षौँदेखि निर्मित क्षमताहरूसँग तत्काल प्रतिक्रियाहरूलाई संयोजन गर्‍याे, जसले देशलाई कठिन समयमा लचिलोपन र आत्म विश्वास दियो ।

आठौँ, निर्णायक नेतृत्व– २०१६ को सर्जिकल स्ट्राइक, २०१९ को बालाकोट हवाई आक्रमण र २०२५ को अपरेसन सिन्दुरले प्रधानमन्त्री मोदीको नेतृत्वमा स्थापित राष्ट्रिय सुरक्षा रातो रेखाहरूलाई चित्रण गर्छ । प्रस्तावले धारा ३७० हटाउने, एक पद एक पेन्सन र रक्षा प्रमुखको सिर्जना गर्ने कुरा सँगै राख्छ । माओवादी आतंकवाद विरुद्धको कारवाही र पूर्वोत्तरमा शान्ति प्रयासले राष्ट्रिय संकल्पलाई विकास, स्थिरता र सार्वजनिक विश्वाससँग जोडने, नेतृत्वलाई बाहिर ल्याउँछ ।

नौ, विश्व राजनीतिक मञ्चमा भारतको बलियो उपस्थिति– यस प्रस्तावले भारतको बढ्दो पाइलालाई प्रधानमन्त्री मोदीको विभिन्न क्षेत्रहरूमा सहयोग निर्माण गर्ने क्षमतासँग जोड्दछ् । जी–२० र ब्रिक्स सहमति, ग्लोबल साउथको वकालत र अफ्रिकी संघको जी–२० समावेशीकरणले उनको कुटनीतिक नेतृत्वलाई प्रतिबिम्बित गर्दछ । खोप मैत्रीले भारतको क्षमताले अरूको सेवा कसरी गर्न सक्छ भनेर प्रदर्शन गर्‍याे । ३६ देशहरूवाट प्राप्त सम्मानले मोदी र भारतको बढ्दो प्रभाव र साझा समाधानहरूमा योगदानलाई अन्तर्राष्ट्रिय सम्मानमा जोड दिन्छ ।

दशौँ, जिम्मेवारीबाट प्राप्त शक्ति– प्रधानमन्त्री मोदीको दृष्टिकोणले विकास, सांस्कृतिक विश्वास र वातावरणीय जिम्मेवारीलाई एकताबद्ध गर्छ । जलवायु कार्य, गुजरातको समर्पित विभागबाट नवीकरणीय ऊर्जा विस्तार र अन्तर्राष्ट्रिय साझेदारीमा अगाडि बढ्यो । योग, काशी विश्नाथधाम र रामलल्लाको अभिषेकले भारतको यस सम्पदासँगको सम्बन्धलाई बलियो बनायो । यो संकल्प २०४७ सम्ममा समृद्ध, आत्मनिर्भर र विकसित भारततर्फ सामूहिक प्रयासको उनको दृष्टिकोणप्रति नवीकरण प्रतिबद्धतामा परिणत हुन्छ । भारतको मन्त्रिपरिषद्ले हालै उपरोक्त प्रस्तावहरूलाई पारित गर्दै आफना प्रधानमन्त्रीको २५ वर्षको अटुट नेतृत्व माथि गर्वको अनुभूति गरेको छ ।