काठमाडौँ – गत हप्ता चिनियाँ कम्युनिस्ट पार्टीको शीर्ष राजनीतिक कार्यकर्ताहरूको भेलाले पार्टीको इतिहासमा निश्चित प्रश्नहरू सम्बन्धी एउटा महत्त्वपूर्ण प्रस्ताव पारित गर्‍यो । जसमा सिको विचार प्रणालीलाई ‘२१ औँ शताब्दीको लागि मार्क्सवाद” भनेर परिभाषित गरिएको थियो। त्यति मात्र होइन, यसलाई ‘चिनियाँ संस्कृति र चीनको आत्माको सार’ भनियो।

जसमार्फत चीनका राष्ट्रपति सी जिनपिङलाई माओत्से तुङ र द्याङसिया पिङको स्थानमा राख्न खोजिएको टिप्पणी भए । प्रस्तावमा सिको विचार प्रणालीलाई २१ औँ शताब्दीको लागि मार्क्सवाद भनेर परिभाषित गरिएको छ।

तर सिको भविष्यको बारेमा भने यसै भन्न सकिने अवस्था छैन । यसमा उनी आफैँ पनि अनविज्ञ रहेको प्रष्ट देखिन्छ। किनभने चीनको अबको बाटो, चिनियाँ अर्थतन्त्रका संकट, चीनमा देखिएको बढ्दो अन्तर्राष्ट्रिय दबाब र  नजर तथा नीति स्पष्ट छैन।

यसअघि सन् १९४५ र सन् १९८१ मा यस प्रकारका दुई वटा प्रस्तावहरू मात्र पारित भएका थिए । पार्टीको इतिहासमा प्रस्तावहरू सीसीपीको रेकर्डमा निश्चित कथन प्रदान गर्नका लागि पारित गरिन्छन् । सन् १९४५ को प्रस्तावले चार वर्षपछि चियाङ काईशेकका राष्ट्रवादीहरूविरुद्धको गृहयुद्धमा विजयी हुनुअघि माओत्से तुङको पार्टीको निर्णायक नेताको हैसियतमा छाप लगायो ।

सन् १९८१ को संकल्प झनै चाखलाग्दो थियो किनभने यो पार्टी आफैँद्वारा गल्तीको एक दुर्लभ स्वीकार थियो । यसको भाषा अपमानजनक थियो तर यसले सांस्कृतिक क्रान्तिको भयावहताको लागि राष्ट्रसँग माफी मागेको थियो ।

करिब ४० वर्षपछि सिले त्यस्तै प्रकारको नयाँ प्रस्ताव पारित गराएपछि यसबारे अनेकौँ विश्लेषणहरू हुन थालेका छन् ।