तेलअभिभ- फुटबल कहिलेकाहीँ ९० मिनेटको खेलभन्दा धेरै ठूलो विषय बन्छ। विश्वकप २०२६ को फाइनलमा स्पेन र अर्जेन्टिना आमनेसामने हुँदै गर्दा राजनीति, कूटनीति र विचारधाराको बहस चुलिएको छ।

एक दिनअघि इजरायली प्रधानमन्त्री बेन्जामिन नेतान्याहूले इजरायलका लागि अर्जेन्टिनाका राजदूतसँग भेट गर्दै राष्ट्रपति जाभियर माइलेईका नाममा सन्देश पठाए । जसमा उनले फाइनलका लागि शुभकामना दिए । ‘जाभियर, तपाईं साँचो मित्र हुनुहुन्छ। हामी तपाईंको र अर्जेन्टिनाको समर्थन गर्छौं। भोलिको फाइनलका लागि शुभकामना!’, उनले लेखेका थिए ।

नेतन्याहूको यो समर्थन केवल फुटबलप्रतिको रुचि मात्रै होइन। यसको पछाडि पछिल्ला वर्षहरूमा अर्जेन्टिना र इजरायलबीच विकसित राजनीतिक सम्बन्ध जोडिएको छ।

यसै सिजनमा बार्सिलोनाले स्पेनिस ला लिगा जितेपछि भएको विजय उत्सवमा स्टार स्ट्राइकर लामिन यामालले प्यालेस्टाइनको झन्डा फहराएका थिए।

त्यसबेला स्पेनका प्रधानमन्त्री पेड्रो सान्चेजले लामिनको उक्त कदमलाई इजरायलको बर्बर दमनमा परेका प्यालेस्टिनी जनताप्रतिको ऐक्यबद्धताको अभिव्यक्ति भन्दै सार्वजनिक रूपमा प्रशंसा गरेका थिए।

अर्कोतर्फ अर्जेन्टिनाका राष्ट्रपति जाभियर माइलेईले इजरायलप्रति खुला समर्थन जनाउँदै आएका छन्। उनले इजरायलसँग सम्बन्धलाई प्राथमिकता दिएका छन् ।

इरानविरुद्धको इजरायल र अमेरिकाको सैन्य कारबाहीको समर्थन पनि उनले गरेका छन् । उनले अर्जेन्टिनाको विदेश नीतिलाई स्पष्ट रूपमा इजरायलपक्षी बनाएका छन्। यही कारण नेतान्याहू अर्जेन्टिनाको सफलताको कामना गरिरहेका देखिन्छन्।

यी सबै राजनीतिक सन्देशका बीच अर्जेन्टिनी कप्तान लियोनेल मेस्सी सधैँझैँ मौन छन्। उनले आफ्नो खेल करिअरलाई राजनीतिक विवादबाट टाढै राखेका छन्। उनको परिचय मैदानभित्रको प्रदर्शनबाट बनेको हो, सार्वजनिक राजनीतिक अभिव्यक्तिबाट होइन।

आइतबार राति हुन लागेको फाइनलमा एउटा रोचक संयोग पनि मिल्दैछ। बार्सिलोनाको ला मासिया एकेडेमीमा मेस्सीलाई आदर्श मानेर हुर्किएका पाँच खेलाडी र बार्सिलोनाका कुल आठ खेलाडीले आफ्नै प्रेरणालाई चुनौती दिनेछन्। सायद यो दृश्यले मेस्सीलाई गर्वको अनुभूति गराउने छ।

स्पेन अहिले इरानमाथिको आक्रमणको खुला आलोचना गर्ने नेटो सदस्य राष्ट्रहरूमध्ये एक हो। उसले प्यालेस्टाइनलाई स्वतन्त्र राष्ट्रका रूपमा मान्यता पनि दिएको छ।

त्यसैले केही विश्लेषकहरूले स्पेनको सम्भावित जितलाई केवल खेलको उपलब्धि मात्र नभई इजरायल समर्थक नेताहरूका लागि राजनीतिक सन्देशका रूपमा पनि व्याख्या गरिरहेका छन्। तर यो दृष्टिकोण राजनीतिक टिप्पणी हो, स्थापित तथ्य होइन।

उता लामिन यामाललाई अहिले नै मेस्सीसँग तुलना गर्ने समय आएको छैन। मेस्सीले दुई दशकभन्दा लामो करियरमा विश्व फुटबलका लगभग सबै प्रमुख उपाधि जितिसकेका छन्। यामालसँग अझै धेरै यात्रा बाँकी छ। तर सामाजिक र मानवीय विषयमा आफ्नो धारणा व्यक्त गर्न उनी नहिच्किचाउने खेलाडीका रूपमा देखिएका छन्। उता मेस्सी भने खेलभन्दा बाहिरका विषयमा मौनता साँध्छन् ।

फुटबलका हिसाबले हेर्दा पनि यो फाइनल विश्वकप इतिहासकै उत्कृष्टमध्ये एक बन्न सक्ने सम्भावना छ। सबैभन्दा ठूलो आकर्षण मेस्सी र यामालको प्रत्यक्ष प्रतिस्पर्धा हुनेछ।

सायद मेस्सी अहिले दबाबभन्दा धेरै स्वतन्त्रताका साथ खेलिरहेका छन्, किनभने उनले जित्नुपर्ने लगभग सबै कुरा जितिसकेका छन्। यामालका लागि यो सुरुवात मात्रै हो। उनीसँग गुमाउन धेरै कम छ, देखाउन धेरै बाँकी छ।