दक्षिण अफ्रिकाबाट फर्केर गान्धी केही दिन शान्ति निकेतनमा बसे । काका कालेक पनि सँगै थिए । राति उनीहरु सँगै बसेर धेरै कुरा गरे । बिहान उठेर दुवैले सँगसँगै प्रार्थना गरे । काका अरु मानिसँग काममा गए ।

नास्ताको समयमा फर्किंदा थालीमा नास्ता र फल राखिएको देखेर काकाले सोधे— यो कसले गर्‍यो ?

मैले । गान्धीले उत्तर दिए ।

काकाले अप्ठ्यारो मान्दै भने— तपाईंले यस्तो किन गर्नुभयो ? तपाईंहरु काम गर्ने र हामी बसी बसी खाने, यो उचित होइन ।

गान्धी मुस्कुराउँदै भने— तिमीहरु सबै यसका योग्य छौ । तिमीहरु काममा गएका थियौ । नास्ता गरेर फेरि जानेछौ । मलाई फुर्सद थियो । त्यसैले मैले तिम्रो समय बचाइदिएँ ।

साभार : ‘महान् व्यक्तिका प्रेरक प्रसङ्गहरु’ किताबबाट